Wie is Nele De Boeck?

 

NeleHallo, ik ben Nele De Boeck: zelfvertrouwencoach, auteur van “STERK! Boost je zelfvertrouwen”, inspirator, trainer, spreker, lifecoach en systeemcoach.

Ik geloof dat elke persoon van nature uit al krachtig is en dat hij of zij het verdient om die kracht (terug) te vinden en ze te houden! Als een man of vrouw gelukkig is, heeft dat een positieve invloed op zijn of haar omgeving.

Mijn missie is dan ook om iedereen sterker in zijn of haar schoenen te laten staan, je te laten stralen en het beste in je naar boven te halen.

Bij mij kun je terecht voor persoonlijke coachings, workshops, trainingen, lezingen (ook op scholen, bedrijven, verenigingen …).

Ik was een angsthaasje, en soms ben ik dat nog. Ik heb echter al heel wat angsten overwonnen en ben bereid om er nog meer te overwinnen. Als dat mij dichter bij mijn doel brengt, waarom niet?

Zo had ik heel veel schrik van hoogtes en snelheid. Tot enkele jaren geleden kreeg je mij bijvoorbeeld niet in een rollercoaster in een pretpark. Tegen een rollercoaster waarbij je ook nog over de kop gaat, zei ik resoluut neen. Ik was diegene die me als vrijwilliger opgaf om dan op de rugzakken en te handtassen te letten.  

Op een bepaald moment heb ik dan – onder druk – toch toegegeven. De hele wachtrij ernaartoe zag ik lijkbleek. Mijn hart ging tekeer, het zweet brak uit… En op het moment zelf dacht ik echt dat ik doodging. Achteraf bleek het helemaal zo erg niet meer te zijn. Sindsdien ben ik toch al in heel wat rollercoasters geweest…

Outdoorsporten in de Ardennen: nog zoiets. Ik had ooit – als leerlinge – een voorval gezien waarbij een klasgenootje bij een deathride het touw tussen de benen had gehad en zich zwaar had bezeerd. Sindsdien was ik als de dood voor deathrides en klimpartijen. Tot… enkele jaren geleden. Met een hele bende zat ik in de Ardennen en was er een outdoordag voorzien. Weken ervoor zat ik al met een panische angst, maar ik had me voorgenomen dat ik alles zou doen, maar dan ook alles. Ik wist dat er me niets kon gebeuren door alle getroffen veiligheidsmaatregelen dus…

De dag zelf was voor mij een openbaring. Ik ben met schrik begonnen: mijn hartje zat in mijn keel. Paniek maakte zich meester van me (vanbinnen), maar naar de buitenwereld toe was ik mijn vrolijke zelve. En daar stond ik dan, 25 meter boven de grond op een plankenbrug (een brug bestaande uit twee kabels waarop houten planken liggen) aan een levenslijn die – eerlijk gezegd – te kort was en mij tegenhield om vooruit te gaan. Ik moest ze dan ook steeds met mijn schouder meeduwen. Voor mij gaapte een gat van meer dan een meter, waaronder dus die diepte van 25 meter. Mijn hersenen draaiden op volle toeren, en dat hartje, man, man, man… dat ging zwaar tekeer. Beneden hoorde ik mensen brullen: “Nele, je kunt het! Spring!” Makkelijker gezegd dan gedaan: die levenslijn hield me namelijk tegen dus ik wist dat, als ik sprong, ik het niet ging halen en dus ging bengelen boven de gapende diepte. Tot ik besloot ‘Charlie Chaplin’-gewijs over de kabels te schuiven. Het lukte.

Aan de overkant dacht ik onmiddellijk: wauw, was het dat maar? En ik besloot dat de volgende uitdaging (de indianenbrug waarbij je op een touw over een vallei loopt, met enkel steun aan de twee touwen die opzij zijn gespannen) veel moeilijker moest, zijn maar ik zou het proberen. En ook die ging vlot… ook met angst en ‘wat als’-en. Maar mijn doel was de overkant, dus ik ging naar de overkant.

Dan had ik besloten dat de Via Ferrata (een ijzeren weg tegen een steile muur) het moeilijkste was, maar ook daar ging het vlotjes.

En de deathride? Jaja, die heb ik ook gedaan! Met angst maar ook met succes.

Kijk, angst mag er zijn. Je mag niet op voorhand denken: hoe ga ik dat dan oplossen? Pas als het probleem zich voordoet, komt ook automatisch een oplossing. Wijlen minister Jean-Luc Dehaene zei ook steeds: “Een probleem los je maar op als het zich voordoet.” Je kunt nog geen oplossing hebben als je geen probleem hebt. Soms denk je een probleem te hebben, maar uiteindelijk volgt er onmiddellijk een oplossing. Niet onmiddellijk onmiddellijk, maar door even na te denken, komt ze wel.

Sinds die dag in de Ardennen is mijn leven veranderd. Doordat ik merkte dat mijn angsten daar onterecht waren, heb ik in het dagelijkse leven ook veel uitdagingen overwonnen. Terwijl ik ze vroeger uit de weg ging, ga ik ze nu met alle plezier (maar met een kleine hartje) aan!

Daarom vind ik de Winnersday zo belangrijk. Die dag moet een speciale dag worden waarop iedereen iets moet doen waar hij of zij angst voor heeft maar het toch wil overwinnen. Als je  naar de Winnersday in de Ardennen wil komen, welkom! Heb je thuis al genoeg angsten te overwinnen: doe het! Alsjeblief! Wedden dat je achteraf gaat zeggen: “was dat nu zo moeilijk?”. Vergeet het niet de melden op je sociale media (Facebook, Twitter, …) met de hashtag #winnersday !

 

Laat je angsten je dromen niet in de weg staan!

Overwin je angsten, de manier om te groeien!

Doe mee met de Winnerday op 4/10/2015!

Deel ook met je vrienden!